امروز : سه شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۲۰
دکتر علیرضا گائینی

واکسیناسیون طیور پرورشی بر علیه بیماری آنفلوآنزای پرندگان - آن چه که در مصر گذشت

ویروس H5N1 آنفلوآنزای فوق حاد پرندگان در کشور مصر به صورت اندمیک شایع شده است .
واکسیناسیون طیور پرورشی بر علیه بیماری آنفلوآنزای پرندگان - آن چه که در مصر گذشت
جمعه | ۱۳۹۷/۰۷/۲۰ - ۱۰:۱۳ |
کد خبر : ۷۶ |
مقاله علمی روز
علیرضا گائینی :
زمستان سال ۲۰۱۵ میلادی ، خوشه های جدیدی از این ویروس (H5N1 ) گسترش یافت و منجر به شیوع قابل توجهی در مزارع پرورش طیور شد و به دنبال آن ، مواردی تک گیر از رخدادهای انسانی ، گزارش شد .
تا امروز ، مطالعات اندکی در خصوص نقش اقدامات امنیت زیستی در سطوح مزارع پرورش و ارتباط آن با نحوه و میزان شیوع این بیماری ، صورت پذیرفته است .
هدف از انجام این مطالعه ، تجزیه و تحلیل داده های نظارتی بر اساس مشاهدات صورت پذیرفته در این مسیر بوده است .
احتمال حضور ویروس یاد شده ، با چندین ویژگی مختلف مزارع ، مرتبط بوده است . وضعیت واکسیناسیون ، بسته بودن سیستم تهویه سالن ها ، وضعیت ورودی مزارع ، تعداد پرندگان در هر دوره تولید از جمله مواردی بودند که با این موضوع ، مرتبط شناخته شدند .
این در حالی است که به اعتقاد کارشناسان ، حضور مزارع پرورش اردک در نزدیکی مزارع پرورش طیور و یا در دهکده ها و روستاها ، عاملی مهم در بروز و رخداد این بیماری ، تشخیص داده شده است .
نتایج حاکی از آن میباشد که اقداماتی از این دست ، میتوانند نقشی موثر را در کاهش انتشار ویروس عامل این بیماری ، ایفا نموده و توان امنیت بیولوژیک مصر را ارتقا دهد .
با توجه به مطالعات صورت پذیرفته ، واکسیناسیون ، سبب کاهش احتمال درگیری مزارع با ویروس H5N1عامل بیماری آنفلوآنزای فوق حاد پرندگان در این کشور شده است . نتایجی که از نتایج مدل های GLM به دست آمده است . با توجه به نتایج به دست آمده ، ویروس فوق تنها در ۲۲.۰۸ درصد از مزارع واکسینه شده سبب رخداد بیماری شده است . حال آن که در ۹۱.۷۱ درصد از مزارع واکسینه نشده ، شیوع بیماری را به همراه داشته است . موضوعی که بیانگر پتانسیل واکسن بعنوان ابزاری مهم در پیشگیری از رخداد این بیماری ، میباشد .
این در حالی است که در برخی موارد نیز که واکسیناسیون نتوانست مانع از ورود ویروس به گله شود ، فقدان اطلاعات فنی در خصوص دوز و شیوه تجویز ، قضاوت را دچار نقصان می کند .
اما در کل ، به نظر میرسد تا واکسیناسیون توان آن را دارد که مانع از رخدا بالینی بیماری در پرنده شده و پخش ویروس را متوقف نماید ‌.
از سوی دیگر ، نتایج به دست آمده از طریق مدل های GLM این نکته را به اثبات رسانیده است که در سیستم های تهویه سنتی احتمال رخداد بیناری بالاست . این مورد بدان معناست که جداسازی مزارع پرورش صنعتی از حیات وحش پیرامون آن از اهمیتی حیاتی برخوردار است ‌.
در واقع ، گونه های میزبان ویروس مانند پرندگان زمین زی ، کلاغ ها ، کبوتر ، قورباغه ها و جوندگان میتوانند به صورت طبیعی با ویروس H5N1 آلوده شوند . این جانداران را میتوان پل ارتباطی این عامل بیماری زا به مزارع پرورش دانست .
گزارش اخیر سازمان FAO نیز به اهمیت بالای بررسی و تعمیر پنجره های شکسته و بهره گیری از سیم و توری در اطراف سالن ها ، به منظور جلوگیری از دسترسی جانداران یاد شده به سالنهای پرورش تاکید کرده است .
همچنین ، عدم سرمایه گذاری مناسب در زیرساخت هایی چون تهویه سالنهای پرورش ، به کاهش سطوح امنیت بیولوژیک منتهی میشود . موضوعی که به هیچ عنوان قابل قبول نیست .
نتایج به دست آمده از مدلهای بررسی شده حاکی از آن دارد که رخداد و شیوع ویروس فوق حاد عامل بیماری آنفلوآنزا ، با کاهش تعداد پرندگان در دوره تولید ، به طور قابل توجهی ، کاهش می یابد . ابزاری که میتواند در شرایط شیوع ، مورد استفاده قرار گیرد .
در مطالعه ایی که توسط Eltholth و همکاران در سال ۲۰۱۶ میلادی انجام گرفت ، این نکته به اثبات رسید که به طور معمول ، مزرعه داران با ظرفیت های بالا ، از سایر مزارع بازدید نمی کنند . موردی که در خصوص مزارعی با ظرفیت های پائین به کررات دیده میشود . همچنین مزارعی با ظرفیت های بالا ، زیرساخت های استراتژیک بهتری داشته و از اینرو ، سطوح امنیت بیولوژیک بالاتری دارند .
این نکته را به خاطر داشته باشید که احتمال درگیری برخی گونه های طیور پرورشی با ویروس H5N1 ، بیشتر است .
مدل های GLM ، این نکته را به اثبات رسانیده اند که احتمال درگیری مرغ تخمگذار بیش از نیمچه های گوشتی است . این مورد ، نتیجه مجموعه ایی از عوامل متعدد است و به صورت مستقیم ، قابل تفسیر نیست . برخی از محققین بر این باورند که سن بالای طیور تخمگذار ، تاثیر مستقیمی را در این احتمال دارد .
در واقع ، یک مدل رگرسیون چندگانه را میتوان برای بررسی اثرات مؤثر بر احتمال یاد شده ، ترسیم نمود .
وجود مزارع پرورش اردک در نزدیکی مراکز پرورش طیور ، احتمال رخداد و شیوع HPAI را افزایش می دهد . در کشور مصر ، تولید اردک عمدتا در مزارع کوچک یا حیاطهای خیمه ایی ، با سطوح بهداشتی نسبتا پائینی انجام می گیرد .
این پرندگان عامل خطر مهمی محسوب میشوند چرا که گاهی اوقات ، بدون هیچگونه علائم بالینی ، مخزن ویروس میباشند .
طی مطالعه ایی که در سال ۲۰۱۵ میلادی در مصر انجام گرفت ، در هنگام درگیر نمودن تجربی اردک های واکسینه نشده با ویروس H5N1 ، هیچگونه علائمی از بیماری ، مشاهده نشد و طی مدت زمان بررسی و آزمایش ، پرندگان زنده ماندند .
اگرچه ویروس های جدید ممکن است علائمی مشخص را در این پرندگان ایجاد نماید ، اما در کل ، عدم وجود علائم آشکار ، ممكن است تداوم شیوع ویروس و گسترش آن به سایر مزارع پرورش طیور را فراهم کند .خطری بالقوه !!!
از سوی دیگر ، این نکته را نیز باید به خاطر داشت که عدم پایش سرمی گله های اردک به ظاهر سالم در مناطق پرورش ، موضوعی است که باید مورد توجه دقیق قرار گیرد .
در نهایت ، در این نوشته تلاش نمودیم تا مجموعه ایی از عوامل حفاظت و یا خطر را بر پایه تجربیات به دست آمده در کشور مصر بررسی نمائیم . این تجزیه و تحلیل ، با توجه به زیر مجموعه ای از عوامل محافظت کننده و یا عوامل خطر ، در سطوح مزارع و برای انواع سیستم های تولید طیور ، مورد توجه قرار گرفتند .
با این حال، بسیاری از عوامل دیگر نیز در این حوزه بایستی در نظر گرفته شده و بررسی شوند . به عنوان مثال ، وجود سایر عوامل بیماریزا ، تعداد و نوع بازدیدکنندگان مزارع ، گردش مالی تولیدکنندگان ، میزان تولید داخلی (ورودی) و خروجی (خروجی) ، و یا موقعیت مزرعه ، در شبکه زنجیره تولید مرغ از جمله پارامترهای یاد شده هستند . محققین ، می توانند چنین اطلاعاتی را در ارزیابی جامع خطرات انتقال بیماری آنفلوآنزای پرندگان در تحقیقات آینده خود ، بررسی نمایند .

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0 محدودیت حروف
متن شما باید بیشتر از 10 حرف باشد

کاربرانی که در این گفتگو شرکت کرده اند

مقاله علمی روز

مجلات داخلی صنعت طیور

آخرین رویدادها

مجلات بین المللی صنعت طیور