امروز : سه شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۱۶:۵۳
دکتر علیرضا گائینی

نقش اقدامات امنیت زیستی در کاهش شیوع بیماری آنفلوآنزای پرندگان در مصر

ویروس H5N1 آنفلوآنزای فوق حاد پرندگان در کشور مصر به صورت اندمیک شایع شده است .
نقش اقدامات امنیت زیستی در کاهش شیوع بیماری آنفلوآنزای پرندگان در مصر
دوشنبه | ۱۳۹۷/۰۷/۲۳ - ۰۸:۴۴ |
کد خبر : ۸۳ |
مقاله علمی روز

دکتر علیرضا گائینی:

زمستان سال ۲۰۱۵ میلادی ، خوشه های جدیدی از این ویروس (H5N1 ) گسترش یافت و منجر به شیوع قابل توجهی در مزارع پرورش طیور شد و به دنبال آن ، مواردی تک گیر از رخدادهای انسانی ، گزارش شد . 

تا امروز ، مطالعات اندکی در خصوص نقش اقدامات امنیت زیستی در سطوح مزارع پرورش و ارتباط آن با نحوه و میزان شیوع این بیماری ، صورت پذیرفته است .

هدف از انجام این مطالعه ، تجزیه و تحلیل داده های نظارتی بر اساس مشاهدات صورت پذیرفته در این مسیر بوده است .

احتمال حضور ویروس یاد شده ، با چندین ویژگی مختلف مزارع ، مرتبط بوده است . وضعیت واکسیناسیون ، بسته بودن سیستم تهویه سالن ها ، وضعیت ورودی مزارع ، تعداد پرندگان در هر دوره تولید از جمله مواردی بودند که با این موضوع ، مرتبط شناخته شدند .

این در حالی است که به اعتقاد کارشناسان ، حضور مزارع پرورش اردک در نزدیکی مزارع پرورش طیور و یا در دهکده ها و روستاها ، عاملی مهم در بروز و رخداد این بیماری ، تشخیص داده شده است .

نتایج حاکی از آن میباشد که اقداماتی از این دست ، میتوانند نقشی موثر را در کاهش انتشار ویروس عامل این بیماری ، ایفا نموده و توان امنیت بیولوژیک مصر را ارتقا دهد .

با توجه به مطالعات صورت پذیرفته ، واکسیناسیون ، سبب کاهش احتمال درگیری مزارع با ویروس H5N1عامل بیماری آنفلوآنزای فوق حاد پرندگان در این کشور شده است . نتایجی که از نتایج مدل های GLM به دست آمده است . با توجه به نتایج به دست آمده ، ویروس فوق تنها در ۲۲.۰۸ درصد از مزارع واکسینه شده سبب رخداد بیماری شده است . حال آن که در ۹۱.۷۱ درصد از مزارع واکسینه نشده ، شیوع بیماری را به همراه داشته است . موضوعی که بیانگر پتانسیل واکسن بعنوان ابزاری مهم در پیشگیری از رخداد این بیماری ، میباشد .

این در حالی است که در برخی موارد نیز که واکسیناسیون نتوانست مانع از ورود ویروس به گله شود ، فقدان اطلاعات فنی در خصوص دوز و شیوه تجویز ، قضاوت را دچار نقصان می کند .

اما در کل ، به نظر میرسد تا واکسیناسیون توان آن را دارد که مانع از رخدا بالینی بیماری در پرنده شده و پخش ویروس را متوقف نماید ‌.

از سوی دیگر ، نتایج به دست آمده از طریق مدل های GLM این نکته را به اثبات رسانیده است که در سیستم های تهویه سنتی احتمال رخداد بیناری بالاست . این مورد بدان معناست که جداسازی مزارع پرورش صنعتی از حیات وحش پیرامون آن از اهمیتی حیاتی برخوردار است ‌. 

در واقع ، گونه های میزبان ویروس مانند پرندگان زمین زی ، کلاغ ها ، کبوتر ، قورباغه ها و جوندگان میتوانند به صورت طبیعی با ویروس H5N1 آلوده شوند . این جانداران را میتوان پل ارتباطی این عامل بیماری زا به مزارع پرورش دانست . 

گزارش اخیر سازمان FAO نیز به اهمیت بالای بررسی و تعمیر پنجره های شکسته و بهره گیری از سیم و توری در اطراف سالن ها ، به منظور جلوگیری از دسترسی جانداران یاد شده به سالنهای پرورش تاکید کرده است .

همچنین ، عدم سرمایه گذاری مناسب در زیرساخت هایی چون تهویه سالنهای پرورش ، به کاهش سطوح امنیت بیولوژیک منتهی میشود . موضوعی که به هیچ عنوان قابل قبول نیست .

نتایج به دست آمده از مدلهای بررسی شده حاکی از آن دارد که رخداد و شیوع ویروس فوق حاد عامل بیماری آنفلوآنزا ، با کاهش تعداد پرندگان در دوره تولید ، به طور قابل توجهی ، کاهش می یابد . ابزاری که میتواند در شرایط شیوع ، مورد استفاده قرار گیرد .

در مطالعه ایی که توسط Eltholth و همکاران در سال ۲۰۱۶ میلادی انجام گرفت ، این نکته به اثبات رسید که به طور معمول ، مزرعه داران با ظرفیت های بالا ، از سایر مزارع بازدید نمی کنند . موردی که در خصوص مزارعی با ظرفیت های پائین به کررات دیده میشود . همچنین مزارعی با ظرفیت های بالا ، زیرساخت های استراتژیک بهتری داشته و از اینرو ، سطوح امنیت بیولوژیک بالاتری دارند .

این نکته را به خاطر داشته باشید که احتمال درگیری برخی گونه های طیور پرورشی با ویروس H5N1 ، بیشتر است .

مدل های GLM ، این نکته را به اثبات رسانیده اند که احتمال درگیری مرغ تخمگذار بیش از نیمچه های گوشتی است . این مورد ، نتیجه مجموعه ایی از عوامل متعدد است و به صورت مستقیم ، قابل تفسیر نیست . برخی از محققین بر این باورند که سن بالای طیور تخمگذار ، تاثیر مستقیمی را در این احتمال دارد .

در واقع ، یک مدل رگرسیون چندگانه را میتوان برای بررسی اثرات مؤثر بر احتمال یاد شده ، ترسیم نمود .

وجود مزارع پرورش اردک در نزدیکی مراکز پرورش طیور ، احتمال رخداد و شیوع HPAI را افزایش می دهد . در کشور مصر ، تولید اردک عمدتا در مزارع کوچک یا حیاطهای خیمه ایی ، با سطوح بهداشتی نسبتا پائینی انجام می گیرد .

این پرندگان عامل خطر مهمی محسوب میشوند چرا که گاهی اوقات ، بدون هیچگونه علائم بالینی ، مخزن ویروس میباشند .

طی مطالعه ایی که در سال ۲۰۱۵ میلادی در مصر انجام گرفت ، در هنگام درگیر نمودن تجربی اردک های واکسینه نشده با ویروس H5N1 ، هیچگونه علائمی از بیماری ، مشاهده نشد و طی مدت زمان بررسی و آزمایش ، پرندگان زنده ماندند .

اگرچه ویروس های جدید ممکن است علائمی مشخص را در این پرندگان ایجاد نماید ، اما در کل ، عدم وجود علائم آشکار ، ممكن است تداوم شیوع ویروس و گسترش آن به سایر مزارع پرورش طیور را فراهم کند .خطری بالقوه !!!

از سوی دیگر ، این نکته را نیز باید به خاطر داشت که عدم پایش سرمی گله های اردک به ظاهر سالم در مناطق پرورش ، موضوعی است که باید مورد توجه دقیق قرار گیرد . 

در نهایت ، در این نوشته تلاش نمودیم تا مجموعه ایی از عوامل حفاظت و یا خطر را بر پایه تجربیات به دست آمده در کشور مصر بررسی نمائیم . این تجزیه و تحلیل ، با توجه به زیر مجموعه ای از عوامل محافظت کننده و یا عوامل خطر ، در سطوح مزارع و برای انواع سیستم های تولید طیور ، مورد توجه قرار گرفتند . 

با این حال، بسیاری از عوامل دیگر نیز در این حوزه بایستی در نظر گرفته شده و بررسی شوند . به عنوان مثال ، وجود سایر عوامل بیماریزا ، تعداد و نوع بازدیدکنندگان مزارع ، گردش مالی تولیدکنندگان ، میزان تولید داخلی (ورودی) و خروجی (خروجی) ، و یا موقعیت مزرعه ، در شبکه زنجیره تولید مرغ از جمله پارامترهای یاد شده هستند . محققین ، می توانند چنین اطلاعاتی را در ارزیابی جامع خطرات انتقال بیماری آنفلوآنزای پرندگان در تحقیقات آینده خود ، بررسی نمایند . 

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0 محدودیت حروف
متن شما باید بیشتر از 10 حرف باشد
  • اولین نظر را شما بدهید

مقاله علمی روز

مجلات داخلی صنعت طیور

آخرین رویدادها

مجلات بین المللی صنعت طیور